Μια Φώτο μια Ιστορία

Η απόλυτη κυριαρχία της Φεράρι μετέτρεψε τον Σουμάχερ σε «θρύλο» της Formula 1 (video)

Η απόλυτη κυριαρχία της Φεράρι μετέτρεψε τον Σουμάχερ σε «θρύλο» της Formula 1 (video)

21/07/2002: Ο Μίχαελ Σουμάχερ «χαράζει» το όνομα του στα βιβλία της ιστορίας της Formula 1 με… χρυσά γράμματα. Η Φεράρι κυριαρχεί απόλυτα στο «δικό» της άθλημα και οι κόποι μίας ολόκληρης σεζόν ανταμείβονται… έξι αγώνες πριν καν εκείνη ολοκληρωθεί!

Σχετικά Άρθρα

Γράφει ο Χρήστος Σκούρας

Το 2002 το όνομα του Μίχαελ Σουμάχερ ήταν ήδη ευρέως γνωστό, ακόμη και στον κόσμο που δεν είχε «επαφή» με την Formula 1. Ο Γερμανός ήταν το μεγάλο «αστέρι» της Φεράρι και είχε ήδη «στεφθεί» τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, τις δύο μάλιστα με την Μπένετον (1994, 1995).

Ακολούθησε μία περίοδος… ξηρασίας, ωστόσο το 2000 αλλά και το 2001 η κίνηση του στην Scuderia αποδείχθηκε η σωστή και η συνεργασία τους έμελλε να γίνει «μυθική». Ο Σουμάχερ ήταν προδιαγεγραμμένο να μείνει στην ιστορία του σπορ και αυτό ακριβώς συνέβη σαν σήμερα, πριν 21 χρόνια.

Η απόλυτη κυριαρχία της ιταλικής ομάδας καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, είχε φέρει το μεγάλο της σταρ σε πλεονεκτική θέση για έναν 5ο παγκόσμιο τίτλο, που θα τον έφερνε στην κορυφή μαζί με τον Χουάν Μάνουελ Φάντζιο. Η επίδοση του Αργεντινού έστεκε από το 1957 και θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να έρθει κάποιος και να την ισοφαρίσει (ή να την καταρρίψει), όπως εν τέλει έκανε και ο Λιούις Χάμιλτον.

Ο Σουμάχερ είχε δει πρώτος την καρώ σημαία σε επτά από τους 10 αγώνες της σεζόν, ενώ σε κανέναν δεν είχε τερματίσει εκτός βάθρου. Και στην πίστα της Γαλλίας, είχε την ανεπανάληπτη ευκαιρία να εξασφαλίσει και μαθηματικά τον τίτλο του πρωταθλητή έξι (!) grand prix πριν το τέλος.

Εντούτοις, το λάθος που έκανε στον 24ο γύρο παραλίγο να του «στοιχίσει». Στην έξοδο του μετά την αλλαγή ελαστικών, και καθώς μαχόταν με τον Χουάν Πάμπλο Μοντόγια, καταλάθος πάτησε τη λευκή γραμμή, ξεπέρασε τα επιτρεπόμενα όρια και προσπέρασε τον αντίπαλο του. Αυτό του επέφερε ποινή διέλευσης από τα πιτ και τον έριξε στην 3η θέση πίσω από τον νεαρό, τότε, Κίμι Ράικονεν.

Έπειτα από το πρόβλημα του Ζακ Βιλνέβ με τον κινητήρα του μονοθεσίου του, το αυτοκίνητο ασφαλείας μηδένισε τις διαφορές και επέτρεψε στον Σουμάχερ να επιτεθεί με ό,τι διέθετε μέχρι το τέλος. Ο Φινλανδός διατηρήθηκε στην πρωτοπορία για πολλούς γύρους, όμως εν τέλει «λύγισε» υπό την ασφυκτική πίεση που του άσκησε ο τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής.

Ο Άλαν ΜακΝις εγκατέλειψε και η κίνηση που έκανε, ώστε να αποχωρήσει από την πίστα, αποσυντόνισε τον Ράικονεν, ο οποίος χρειάστηκε να κάνει μία μικρή διόρθωση και είδε από την εσωτερική τον Σουμάχερ να τον προσπερνάει και να καταλαμβάνει την 1η θέση. Ο Γερμανός σήκωσε τα χέρια ψηλά πανηγυρίζοντας τον 5ο του τίτλου ως οδηγός, καθώς πέρναγε την γραμμή εκκίνησης-τερματισμού.

Έμοιαζε ακατόρθωτο για πολλά χρόνια, αλλά κάποιος τελικά κατάφερε και έφτασε τον Χουάν Μάνουελ Φάντζιο στην κορυφή της Formula 1. Αμέσως, πήγε και αγκάλιασε τον Ζαν Τοντ, διευθυντή της Φεράρι, ενώ οι μηχανικοί της ομάδας τον περικύκλωσαν στις αγκαλιές.

Του είχαν προσφέρει ένα από τα κορυφαία μονοθέσια στην ιστορία του αθλήματος, η δυναμική συνεργασία των δύο αποδείχθηκε μία από τις καλύτερες που έχει υπάρξει ποτέ και αποτελεί την επιτομή του όταν το αμάξι και ο οδηγός γίνονται ένα…

www.bnsports.gr

Ρoή Ειδήσεων

Δείτε επίσης



0