Άλλες εποχές με την Βραζιλία στο ημίχρονο πίσω στο σκορ, η αποστολή θα ετοιμαζόταν για την επιστροφή στο Ρίο Ντε Τζανέιρο σε άλλη μία εκκωφαντική αποτυχία. Όχι όμως τώρα γιατί στην άκρη του πάγκο έχει το μεγάλο της όπλο, τον Κάρλο Αντσελότι.
Βλέποντας κανείς τα τελευταία Μουντιάλ και ειδικά στα νοκ άουτ, καταλαβαίνει κανείς πως μόνο αυτονόητη δεν είναι η πρόκριση για τα μεγάλα ονόματα. Και τα παραδείγματα είναι πολλά. Στο τωρινό τουρνουά ήδη είχαμε την πρώτη έκπληξη με τον αποκλεισμό της Γερμανίας από την Παραγουάη.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες, ειδικά σε αυτή την φάση, φτιάχνουν χαρακτήρα μέσα από τέτοια ματς. Ματς που η νίκη και η πρόκριση κόντρα σε έναν κατώτερο αντίπαλο. Και συνήθως αυτά τα ματς είναι και τα πιο πονηρά κι επικίνδυνα. Άλλωστε σε ένα ματς Βραζιλία – Αργεντινή όπως και να είναι οι ομάδες είναι 50-50. Ένα τέτοιο ματς ήταν για την Σελεσάο αυτό με την Ιαπωνία. Ένα ματς που θα μπορούσε να χάσει πολλά όπως ένας ντροπιαστικός αποκλεισμός και η πρόκριση απλά να μειώσει την απόσταση από το τρόπαιο. Το σενάριο με το οποίο η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι ξεπέρασε το εμπόδιο των συμπαθών Ιαπώνων με την ανατροπή του δευτέρου ημιχρόνου, δημιουργεί μια ανθεκτικότητα που η Σελεσάο δεν είχε ακόμα.
Για μια ομάδα που γνώρισε νέο ντροπιαστικό αποκλεισμό στο Κόπα Αμέρικα το 2024, όπου συνετρίβη με τεσσάρες από την Αργεντινή (χωρίς μάλιστα τον Μέσι) με αλλαγές προπονητών κατά την διάρκεια των προκριματικών, ελάχιστες ήταν οι στιγμές χαράς για τους Βραζιλιάνους. Μία από αυτές ήταν η πρόσληψη του Κάρλο Αντσελότι στην τεχνική ηγεσία της ομάδας.
Το να είσαι προπονητής της εθνικής Βραζιλίας πρέπει να είναι η πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου (μαζί με της Αγγλίας και της Αργεντινής). Για ένα έθνος που ζει για το ποδόσφαιρο και που έχει πέντε κατακτήσεις, η πίεση πρέπει να είναι αδιανόητη. Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να σταθούν σε αυτή την θέση. Ένας από αυτούς είναι ο Κάρλο Αντσελότι (και ο Κλοπ). Ο Don Carlo είναι ο πρώτος ξένος προπονητής στην ιστορία της Βραζιλίας.
«Όταν βρίσκεσαι σε έναν πάγκο όπως της Ρεάλ Μαδρίτης ή της Βραζιλίας, το τελευταίο που θες είναι έναν προπονητή νευρικό που μπορεί να αυξήσει την πίεση σε ένα ήδη περιβάλλον ηλεκτρικό», είχε δηλώσει πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο ο βοηθός του Αντσελότι, Πολ Κλεμέν. Η ηρεμία που μετέφερε στην ομάδα ήταν ένα από τα όπλα των Μαδριλένων σε όλα αυτά τα χρόνια παραμονής του όταν ακόμα και όταν η ομάδα δεν πήγαινε καλά.
Σε όλη την διάρκεια των προκριματικών, ακόμα και στην πρεμιέρα των ομίλων όπου η ομάδα έμεινε στην ισοπαλία με το Μαρόκο με κακή εμφάνιση, ο Αντσελότι δεν έχασε ποτέ την ηρεμία του. Ακόμα και το γεγονός πως είναι ατσαλάκωτος στο κοστούμι του με τέτοιες θερμοκρασίες δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις καταστάσεις.
Η αλήθεια είναι πως το ματς με την Ιαπωνία πήγε να στραβώσει από νωρίς και η εικόνα των Βραζιλιάνων στο πρώτο ημίχρονο ήταν εικόνα αποκλεισμού. Σίγουρα αν ήταν ένας άλλος προπονητής η Βραζιλία αυτή την ώρα θα ετοίμαζε βαλίτσες για το Ρίο Ντε Τζανέιρο.
Η πίεση της Ιαπωνίας έφερε τεράστια ανισορροπία στην Βραζιλία κι εκτός από το γκολ θα μπορούσε να δεχτεί και άλλες μεγάλες φάσεις. Φαινόταν σαν déjà vu των γκολ του Βελγίου και της Κροατίας στους τελευταίους αποκλεισμούς της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Παρά την κακή εικόνα ο Ιταλός τεχνικός διατήρησε την ψυχραιμία του. «Ήταν μια ψυχική δοκιμασία. Η Ιαπωνία έπαιξε σε πολύ βαθύ μπλοκ, ειδικά μετά το γκολ. Το να βρεις χώρο απέναντι σε πέντε αμυντικούς είναι δύσκολο. Η ομάδα αξίζει επαίνους κυρίως για την ψυχική της πλευρά, για την ηρεμία της. Ξέραμε ότι θα ερχόταν μια ευκαιρία», ανέφερε ο Κασεμίρο μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο Γκάμπριελ στάθηκε στις οδηγίες που δόθηκαν στο ημίχρονο. «Παραμείναμε ήρεμοι, ιδιαίτερα μετά το ημίχρονο. Ο προπονητής προσπαθεί πάντα να μας μεταδώσει ηρεμία. Οι συζητήσεις στο ημίχρονο αφορούσαν την ψυχραιμία. Ξέρουμε ότι είναι ένα μακρύ παιχνίδι. Και είδατε τι συνέβη: συνεχίσαμε να πιστεύουμε και τελικά κερδίσαμε».
Ο Αντσελότι στο ημίχρονο αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Λούκας Πακετά και να βάλει τον Έντρικ αλλάζοντας παράλληλα και το σύστημα. Με την Ιαπωνία να αμύνεται σε χαμηλό μπλοκ, η Βραζιλία άρχισε να πιέζει από την πρώτη γραμμή άμυνας, ενώ με τους Βίνι και Ραϊάν να παίζουν στον ασβέστη έδωσε πλάτος στην ομάδα. Την ίδια ώρα με την ομιλία του στο ημίχρονο έβγαλε το όποιο άγχος είχε συσσωρευτεί στους παίκτες και επανέφερε την ηρεμία. «Ο κόουτς μας ζήτησε να βάλουμε παίκτες στην περιοχή και να αυξήσουμε τις σέντρες». Κάπως έτσι ήρθε το πρώτο γκολ με την κεφαλιά του Κασεμίρο. «Όλα ήταν τέλεια στο δεύτερο ημίχρονο και ελέγξαμε το παιχνίδι», πρόσθεσε ο Μπρούνο Γκιμαράες εκ των κορυφαίων του αγώνα.
Όσον αφορά το δεύτερο γκολ προήλθε από την πίεση που είχε από την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου και την παρουσία του Μαρτινέλι μέσα στην περιοχή, ένας παίκτης καθαρός εξτρέμ. «Στην Άρσεναλ, δεν παίζω σε αυτή τη θέση, αλλά μπορώ να το κάνω. Ο προπονητής μου έχει μιλήσει γι' αυτό. Είμαι χαρούμενος που βοηθάω την ομάδα, είτε αυτή είναι αριστερά είτε περισσότερο στο κέντρο», ανέφερε ο χρυσός σκόρερ του αγώνα.
Το γκολ στο 95' έδωσε την δυνατότητα σε παίκτες και οπαδούς να ξεσπάσουν και να πανηγυρίσουν λες και ήρθε η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Όλος ο πάγκος μπήκε για να αγκαλιάσει τον Μαρτινέλι.
Όχι όλοι όμως. Ο Κάρλο Αντσελότι χωρίς καν να χρειαστεί να σηκώσει το φρύδι του (σήμα κατατεθέν) έδειχνε ψύχραιμος σαν να μην είχε συμβεί τίποτα απολύτως. Άλλωστε, για τον ίδιο ήταν άλλη μια ημέρα στην δουλειά και η ανατροπή ήρθε μέσα από το σήμα κατατεθέν του, την ηρεμία του.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες, ειδικά σε αυτή την φάση, φτιάχνουν χαρακτήρα μέσα από τέτοια ματς. Ματς που η νίκη και η πρόκριση κόντρα σε έναν κατώτερο αντίπαλο. Και συνήθως αυτά τα ματς είναι και τα πιο πονηρά κι επικίνδυνα. Άλλωστε σε ένα ματς Βραζιλία – Αργεντινή όπως και να είναι οι ομάδες είναι 50-50. Ένα τέτοιο ματς ήταν για την Σελεσάο αυτό με την Ιαπωνία. Ένα ματς που θα μπορούσε να χάσει πολλά όπως ένας ντροπιαστικός αποκλεισμός και η πρόκριση απλά να μειώσει την απόσταση από το τρόπαιο. Το σενάριο με το οποίο η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι ξεπέρασε το εμπόδιο των συμπαθών Ιαπώνων με την ανατροπή του δευτέρου ημιχρόνου, δημιουργεί μια ανθεκτικότητα που η Σελεσάο δεν είχε ακόμα.
Για μια ομάδα που γνώρισε νέο ντροπιαστικό αποκλεισμό στο Κόπα Αμέρικα το 2024, όπου συνετρίβη με τεσσάρες από την Αργεντινή (χωρίς μάλιστα τον Μέσι) με αλλαγές προπονητών κατά την διάρκεια των προκριματικών, ελάχιστες ήταν οι στιγμές χαράς για τους Βραζιλιάνους. Μία από αυτές ήταν η πρόσληψη του Κάρλο Αντσελότι στην τεχνική ηγεσία της ομάδας.
Το να είσαι προπονητής της εθνικής Βραζιλίας πρέπει να είναι η πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου (μαζί με της Αγγλίας και της Αργεντινής). Για ένα έθνος που ζει για το ποδόσφαιρο και που έχει πέντε κατακτήσεις, η πίεση πρέπει να είναι αδιανόητη. Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να σταθούν σε αυτή την θέση. Ένας από αυτούς είναι ο Κάρλο Αντσελότι (και ο Κλοπ). Ο Don Carlo είναι ο πρώτος ξένος προπονητής στην ιστορία της Βραζιλίας.
«Όταν βρίσκεσαι σε έναν πάγκο όπως της Ρεάλ Μαδρίτης ή της Βραζιλίας, το τελευταίο που θες είναι έναν προπονητή νευρικό που μπορεί να αυξήσει την πίεση σε ένα ήδη περιβάλλον ηλεκτρικό», είχε δηλώσει πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο ο βοηθός του Αντσελότι, Πολ Κλεμέν. Η ηρεμία που μετέφερε στην ομάδα ήταν ένα από τα όπλα των Μαδριλένων σε όλα αυτά τα χρόνια παραμονής του όταν ακόμα και όταν η ομάδα δεν πήγαινε καλά.
Σε όλη την διάρκεια των προκριματικών, ακόμα και στην πρεμιέρα των ομίλων όπου η ομάδα έμεινε στην ισοπαλία με το Μαρόκο με κακή εμφάνιση, ο Αντσελότι δεν έχασε ποτέ την ηρεμία του. Ακόμα και το γεγονός πως είναι ατσαλάκωτος στο κοστούμι του με τέτοιες θερμοκρασίες δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις καταστάσεις.
Η αλήθεια είναι πως το ματς με την Ιαπωνία πήγε να στραβώσει από νωρίς και η εικόνα των Βραζιλιάνων στο πρώτο ημίχρονο ήταν εικόνα αποκλεισμού. Σίγουρα αν ήταν ένας άλλος προπονητής η Βραζιλία αυτή την ώρα θα ετοίμαζε βαλίτσες για το Ρίο Ντε Τζανέιρο.
Η πίεση της Ιαπωνίας έφερε τεράστια ανισορροπία στην Βραζιλία κι εκτός από το γκολ θα μπορούσε να δεχτεί και άλλες μεγάλες φάσεις. Φαινόταν σαν déjà vu των γκολ του Βελγίου και της Κροατίας στους τελευταίους αποκλεισμούς της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Παρά την κακή εικόνα ο Ιταλός τεχνικός διατήρησε την ψυχραιμία του. «Ήταν μια ψυχική δοκιμασία. Η Ιαπωνία έπαιξε σε πολύ βαθύ μπλοκ, ειδικά μετά το γκολ. Το να βρεις χώρο απέναντι σε πέντε αμυντικούς είναι δύσκολο. Η ομάδα αξίζει επαίνους κυρίως για την ψυχική της πλευρά, για την ηρεμία της. Ξέραμε ότι θα ερχόταν μια ευκαιρία», ανέφερε ο Κασεμίρο μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο Γκάμπριελ στάθηκε στις οδηγίες που δόθηκαν στο ημίχρονο. «Παραμείναμε ήρεμοι, ιδιαίτερα μετά το ημίχρονο. Ο προπονητής προσπαθεί πάντα να μας μεταδώσει ηρεμία. Οι συζητήσεις στο ημίχρονο αφορούσαν την ψυχραιμία. Ξέρουμε ότι είναι ένα μακρύ παιχνίδι. Και είδατε τι συνέβη: συνεχίσαμε να πιστεύουμε και τελικά κερδίσαμε».
Ο Αντσελότι στο ημίχρονο αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Λούκας Πακετά και να βάλει τον Έντρικ αλλάζοντας παράλληλα και το σύστημα. Με την Ιαπωνία να αμύνεται σε χαμηλό μπλοκ, η Βραζιλία άρχισε να πιέζει από την πρώτη γραμμή άμυνας, ενώ με τους Βίνι και Ραϊάν να παίζουν στον ασβέστη έδωσε πλάτος στην ομάδα. Την ίδια ώρα με την ομιλία του στο ημίχρονο έβγαλε το όποιο άγχος είχε συσσωρευτεί στους παίκτες και επανέφερε την ηρεμία. «Ο κόουτς μας ζήτησε να βάλουμε παίκτες στην περιοχή και να αυξήσουμε τις σέντρες». Κάπως έτσι ήρθε το πρώτο γκολ με την κεφαλιά του Κασεμίρο. «Όλα ήταν τέλεια στο δεύτερο ημίχρονο και ελέγξαμε το παιχνίδι», πρόσθεσε ο Μπρούνο Γκιμαράες εκ των κορυφαίων του αγώνα.
Όσον αφορά το δεύτερο γκολ προήλθε από την πίεση που είχε από την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου και την παρουσία του Μαρτινέλι μέσα στην περιοχή, ένας παίκτης καθαρός εξτρέμ. «Στην Άρσεναλ, δεν παίζω σε αυτή τη θέση, αλλά μπορώ να το κάνω. Ο προπονητής μου έχει μιλήσει γι' αυτό. Είμαι χαρούμενος που βοηθάω την ομάδα, είτε αυτή είναι αριστερά είτε περισσότερο στο κέντρο», ανέφερε ο χρυσός σκόρερ του αγώνα.
Το γκολ στο 95' έδωσε την δυνατότητα σε παίκτες και οπαδούς να ξεσπάσουν και να πανηγυρίσουν λες και ήρθε η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Όλος ο πάγκος μπήκε για να αγκαλιάσει τον Μαρτινέλι.
Όχι όλοι όμως. Ο Κάρλο Αντσελότι χωρίς καν να χρειαστεί να σηκώσει το φρύδι του (σήμα κατατεθέν) έδειχνε ψύχραιμος σαν να μην είχε συμβεί τίποτα απολύτως. Άλλωστε, για τον ίδιο ήταν άλλη μια ημέρα στην δουλειά και η ανατροπή ήρθε μέσα από το σήμα κατατεθέν του, την ηρεμία του.
