Ο Ντίβοκ Ορίγκι ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 31 ετών και το μυαλό όλων πάει σε εκείνο το πανό για την ματαιότητα της μπάλας χωρίς εκείνον, που κάποτε γράφθηκε στο Λίβερπουλ...
«Το μόνο που μπορώ να πω είναι: Ευχαριστώ, Θεέ μου. Ευχαριστώ, ποδόσφαιρο».
Είναι πλέον επίσημο. Ήταν δηλαδή ήδη τα τελευταία χρόνια, πλέον η επισημότητα απέκτησε και τη... βούλα της. Ποια είναι αυτή; Μα, «φυσικά» η αποχώρησή του! Ίσως παράδοξη απάντηση, εξ ου και τα εισαγωγικά, όμως... αυτοαναιρούμαστε και σας εξηγούμε: Η αποχώρησή του από τη Λίβερπουλ ήταν το πρώτο χρονικά σημάδι - η άφιξή του απλώς η αρχή των πάντων, που η αλήθεια είναι κανείς δεν περίμενε. Το γκολ με την Μπαρτσελόνα στη θρυλική... remontada του «Άνφιλντ» απέκτησε εξέχουσα θέση στη συλλογική μνήμη των φιλάθλων των reds, ιστορικότητα που απογείωσε η έμπνευση της στιγμής στην εκτέλεση του Τρεντ Αλεξάντερ Άρνολντ και πλέον η οριστική του αποχώρηση από το παλκοσένιθκο της μπάλας έχει δύο διαστάσεις με κοινή αφετηρία πάντα την αναπόληση: αφενός, την προφανή, πως δεν πρόκειται να ξεχαστεί, αφετέρου πως η αναπόληση αυτή συνεπάγεται έναν μόνιμο πια συμβιβασμό, ότι το ποδόσφαιρο είναι «τίποτα χωρίς εκείνον»!
Από ελπιδοφόρος κάποτε, αγαπημένος clutch player που σφυρυλάτησε κι άλλο με τη φάση τεκείνη την πίστη των θαυμάτων στο δικό τους «Θέατρο ονείρων» και από τέτοιος σε club legend by the way, όπως χαρακτηριστικά και αμίμητα δήλωσε για χάρη του ο αγαπημένος Γερμανός της πόλης. Οκταετία συνολικά, τα μισά ως ενεργό μέλος δίχως δανεικά δρομολόγια και απολογισμός 175 εμφανίσεις, 41 γκολ και 17 ασίστ, μαζί φυσικά με τα δύο θριαμβευτικά επιστεγάσματα στο παλμαρέ του, το πρωτάθλημα του 2019 και το 'Άγιο Δισκοπότηρο της Ευρώπης το 2020. Το λιτό ευχαριστήριο μήνυμά του σε Θεό και μπάλα αναμενόμενο και εύλογο. Τη Λίβερπουλ δεν την αναφέρει καν. Είναι αυτονόητες οι ευχαριστίες προς όλους. Όπως και η αμοιβαία σχέση ζωής...
Νικόλας Κανελλόπουλος
Είναι πλέον επίσημο. Ήταν δηλαδή ήδη τα τελευταία χρόνια, πλέον η επισημότητα απέκτησε και τη... βούλα της. Ποια είναι αυτή; Μα, «φυσικά» η αποχώρησή του! Ίσως παράδοξη απάντηση, εξ ου και τα εισαγωγικά, όμως... αυτοαναιρούμαστε και σας εξηγούμε: Η αποχώρησή του από τη Λίβερπουλ ήταν το πρώτο χρονικά σημάδι - η άφιξή του απλώς η αρχή των πάντων, που η αλήθεια είναι κανείς δεν περίμενε. Το γκολ με την Μπαρτσελόνα στη θρυλική... remontada του «Άνφιλντ» απέκτησε εξέχουσα θέση στη συλλογική μνήμη των φιλάθλων των reds, ιστορικότητα που απογείωσε η έμπνευση της στιγμής στην εκτέλεση του Τρεντ Αλεξάντερ Άρνολντ και πλέον η οριστική του αποχώρηση από το παλκοσένιθκο της μπάλας έχει δύο διαστάσεις με κοινή αφετηρία πάντα την αναπόληση: αφενός, την προφανή, πως δεν πρόκειται να ξεχαστεί, αφετέρου πως η αναπόληση αυτή συνεπάγεται έναν μόνιμο πια συμβιβασμό, ότι το ποδόσφαιρο είναι «τίποτα χωρίς εκείνον»!
Από ελπιδοφόρος κάποτε, αγαπημένος clutch player που σφυρυλάτησε κι άλλο με τη φάση τεκείνη την πίστη των θαυμάτων στο δικό τους «Θέατρο ονείρων» και από τέτοιος σε club legend by the way, όπως χαρακτηριστικά και αμίμητα δήλωσε για χάρη του ο αγαπημένος Γερμανός της πόλης. Οκταετία συνολικά, τα μισά ως ενεργό μέλος δίχως δανεικά δρομολόγια και απολογισμός 175 εμφανίσεις, 41 γκολ και 17 ασίστ, μαζί φυσικά με τα δύο θριαμβευτικά επιστεγάσματα στο παλμαρέ του, το πρωτάθλημα του 2019 και το 'Άγιο Δισκοπότηρο της Ευρώπης το 2020. Το λιτό ευχαριστήριο μήνυμά του σε Θεό και μπάλα αναμενόμενο και εύλογο. Τη Λίβερπουλ δεν την αναφέρει καν. Είναι αυτονόητες οι ευχαριστίες προς όλους. Όπως και η αμοιβαία σχέση ζωής...
Νικόλας Κανελλόπουλος
