Οι λογαριασμοί μένουν ανοιχτοί και χωρίς καρδιοχτύπια και ρεσιτάλ τερμάτων. Χθες εννιά σύνολο, απόψε δύο, ίσα για να επιβεβαιώσει τα προγνωστικά των δύο ζευγαριών ως προς το θεαθήναι στους δέκτες μας. Μετά το γοητευτικό... χάος του Παρισιού, δύο πέναλτι, δύο γκολ και εκατέρωθεν μοιρασμένα στο «Μετροπολιτάνο», μοιραία, βάσει εξέλιξης, και το αποτέλεσμα. Ατλέτικο Μαδρίτης και Άρσεναλ έπαιξαν καλύτερα στο δεύτερο μέρος και... τόσο όσο στο όνομα του προβαδίσματος και κυρίως, όσο περνούσε ο χρόνος της εξάλειψης των όποιων πιθανοτήτων της ήττας, με το τελικό 1-1 να «κυκλώνει» απλώς τη ρεβάνς στο ημερολόγιό τους σ' ένα ματς όπου η τρίτη ευκαιρία δεν υπάρχει. Γιόκερες (44') και Χουλιάν Άλβαρες (54') οι σκόρερ από την άσπρη βούλα.
Συναντώνται στον απόηχο των απώλειών τους∙ η μεν το Copa del Rey η δε το... πρωτάθλημα - καθ' υπερβολή φυσικά η τοποθέτηση, αλλά εστιάζουμε ακριβώς στο mind game που καλείται να διαχειριστεί σκεπτόμενη πως η διεκδικήτρια από συμπληρωματικό ρόλο έχει βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής κι εκείνη κάθε τόσο... στα σκοινιά! Ποιος είναι ποιος όμως; Από τη μία η γηπεδούχος Ατλέτικο, από την άλλη η φιλοξενούμενη Άρσεναλ, διεκδικούν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα - λιθαράκι για την επισφράγιση της πρόκρισης στον μεγάλο τελικό στη ρεβάνς και αυτό το τελικό της λήξης αφήνει τα πάντα ανοιχτά, υποδηλώνοντας πως υποχρεούνται να παλέψουν μέχρι τέλους για την κατάκτηση των διακυβευμάτων τους εντός κι εκτός συνόρων.
Μ' αυτό το κοινό στοιχείο, λοιπόν, η ισοπαλία στην Ισπανία είναι ο προθάλαμος ενός επερχόμενου «ο θάνατός σου, η ζωή μου» στο Λονδίνο. Πώς όμως φτάσαμε σ' αυτό το σημείο; Ισορροπήμενο το πρώτο μέρος, μέχρι η πλάστιγγα του δεύτερου να περάσει στη «ροχιμπλάνκο» πλευρά του γηπέδου, πριν την πρώτη μεγάλη φάση του ημιχρόνου, που ήταν το γκολ του Σουηδού, μόλις στο 6' οι φιλοξενούμενοι είχαν την πρώτη τους καλή ευκαιρία με το αριστερό πλασέ του Ινκαπιέ να καταλήγει άουτ από τη μικρή περιοχή - ο Μαντουέκε σουτάρει λίγο έξω από το δεξί δοκάρι στο 30΄και το ματς αλλάζει στο 42', λόγω της αμφιλεγόμενης ανατροπής του Σκανδιναβού από το ελαφρύ (;) σπρώξιμο του Χάντσο. Ο πρώτος ευστόχησε με ωραίο δυνατό χτύπημα, «φόρεσε» τη μάσκα του και η ανάπαυλα επήλθε με το βρετανικό προβάδισμα.
Στην επανάληψη το σκηνικό άλλαξε εμφανώς, πλην όμως διαχειρίσιμα, για τους «κανονιέρηδες» μιας και οι Ίβηρες πήραν τα ηνία. Άλβαρες με απευθείας φάουλ στο 49' και Λούκμαν - Γκριεζμάν με διπλή ευκαιρία στο 53' προειδοποιούν για την ισοφάριση, που επέρχεται φυσιολογικά στο δεκάλεπτο... μονοπωλίου ευκαιριών, χάρη στο πέναλτι του Αργεντινού φορ, που συναγωνίστηκε (ίσως και να ξεπέρασε), τόσο σε δύναμη, όσο και σε αμφισβήτηση, τη στιγμή του Σουηδού, αφού άφησε «άγαλμα» τον Ράγια. Οι του «Τσόλο» συνεχίζουν και... παγώνουν για δευτερόλεπτα τον Αρτέτα με το σουτ στο δοκάρι του Γκριεζμάν στο 63'. Ο ρυθμός πέφτει στο τελευταίο τέταρτο και η ακύρωση της υπόδειξης του τρίτου πέναλτι στο ματς, δεύτερου υπέρ της Άρσεναλ, σε πέσιμο του Έζε σε μαρκάρισμα ξανά του Χάντσο να είναι η καλύτερη φάση του διαστήματος, με την ισοπαλία να αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς για την πρόκριση στον τελικό...
Οι συνθέσεις:
Ατλέτικο Μαδρίτης (Ντιέγκο Σιμεόνε): Όμπλακ, Γιορέντε, Πουμπίλ, Χάντσκο, Ρουγκέρι, Σιμεόνε (46′ Λε Νορμάν), Κόκε, Καρντόσο (88′ Μολίνα), Λούκμαν, Άλβαρες (77′ Μπαένα), Γκριζμάν
Άρσεναλ (Μίκελ Αρτέτα): Ράγια, Γουάιτ (86′ Μοσκέρα), Σαλιμπά, Γκάμπριελ, Ινκάπιε, Θουμπιμέντι, Ράις, Έντεγκααρντ (57′ Έζε), Μαρτινέλι (68′ Τροσάρ), Μαντουέκε (68′ Σάκα), Γκιόκερες (68′ Ζεσούς)
Νικόλας Κανελλόπουλος
Μ' αυτό το κοινό στοιχείο, λοιπόν, η ισοπαλία στην Ισπανία είναι ο προθάλαμος ενός επερχόμενου «ο θάνατός σου, η ζωή μου» στο Λονδίνο. Πώς όμως φτάσαμε σ' αυτό το σημείο; Ισορροπήμενο το πρώτο μέρος, μέχρι η πλάστιγγα του δεύτερου να περάσει στη «ροχιμπλάνκο» πλευρά του γηπέδου, πριν την πρώτη μεγάλη φάση του ημιχρόνου, που ήταν το γκολ του Σουηδού, μόλις στο 6' οι φιλοξενούμενοι είχαν την πρώτη τους καλή ευκαιρία με το αριστερό πλασέ του Ινκαπιέ να καταλήγει άουτ από τη μικρή περιοχή - ο Μαντουέκε σουτάρει λίγο έξω από το δεξί δοκάρι στο 30΄και το ματς αλλάζει στο 42', λόγω της αμφιλεγόμενης ανατροπής του Σκανδιναβού από το ελαφρύ (;) σπρώξιμο του Χάντσο. Ο πρώτος ευστόχησε με ωραίο δυνατό χτύπημα, «φόρεσε» τη μάσκα του και η ανάπαυλα επήλθε με το βρετανικό προβάδισμα.
Στην επανάληψη το σκηνικό άλλαξε εμφανώς, πλην όμως διαχειρίσιμα, για τους «κανονιέρηδες» μιας και οι Ίβηρες πήραν τα ηνία. Άλβαρες με απευθείας φάουλ στο 49' και Λούκμαν - Γκριεζμάν με διπλή ευκαιρία στο 53' προειδοποιούν για την ισοφάριση, που επέρχεται φυσιολογικά στο δεκάλεπτο... μονοπωλίου ευκαιριών, χάρη στο πέναλτι του Αργεντινού φορ, που συναγωνίστηκε (ίσως και να ξεπέρασε), τόσο σε δύναμη, όσο και σε αμφισβήτηση, τη στιγμή του Σουηδού, αφού άφησε «άγαλμα» τον Ράγια. Οι του «Τσόλο» συνεχίζουν και... παγώνουν για δευτερόλεπτα τον Αρτέτα με το σουτ στο δοκάρι του Γκριεζμάν στο 63'. Ο ρυθμός πέφτει στο τελευταίο τέταρτο και η ακύρωση της υπόδειξης του τρίτου πέναλτι στο ματς, δεύτερου υπέρ της Άρσεναλ, σε πέσιμο του Έζε σε μαρκάρισμα ξανά του Χάντσο να είναι η καλύτερη φάση του διαστήματος, με την ισοπαλία να αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς για την πρόκριση στον τελικό...
Οι συνθέσεις:
Ατλέτικο Μαδρίτης (Ντιέγκο Σιμεόνε): Όμπλακ, Γιορέντε, Πουμπίλ, Χάντσκο, Ρουγκέρι, Σιμεόνε (46′ Λε Νορμάν), Κόκε, Καρντόσο (88′ Μολίνα), Λούκμαν, Άλβαρες (77′ Μπαένα), Γκριζμάν
Άρσεναλ (Μίκελ Αρτέτα): Ράγια, Γουάιτ (86′ Μοσκέρα), Σαλιμπά, Γκάμπριελ, Ινκάπιε, Θουμπιμέντι, Ράις, Έντεγκααρντ (57′ Έζε), Μαρτινέλι (68′ Τροσάρ), Μαντουέκε (68′ Σάκα), Γκιόκερες (68′ Ζεσούς)
Νικόλας Κανελλόπουλος
