Ένας ακόμη επίλογος γράφθηκε για την εθνική Αργεντινής. Ούτε μια εβδομάδα μετά τον χαμένο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το ήδη προδιαγεγραμμένο τέλος του θρύλου Λιονέλ Μέσι, ακολούθησε η επισημοποίηση ενός ακόμη, του Νικολάς Οταμέντι.
? World Cup (2022)
— Argentina Football Association - AFA (@argfootballafa) July 24, 2026
?? Copa America (2021, 2024)
? Finalissima (2022)
⚽ Historic goal against Brazil to beat them for the first time away from home in qualifiers.
⚔️ 136 matches, 8 goals and 3 assists
Thanks you so much, Nicolas Otamendi: El General! ? pic.twitter.com/c0Sr1IhI8x
Ο 38χρονος στόπερ με μακρά καριέρα στην Ευρώπη αποσύρθηκε από την «αλμπισελέστε», ύστερα από 17 χρόνια, με τα πέντε τελευταία εξ αυτών να αποτελούν το απόλυτο peak του - όπως άλλωστε και όλης της φουρνιάς, συνομήλικής του και μη: Copa America (2021, 2024), Finalissima (202) και φυσικά το Μουντιάλ του Κατάρ (2022) κοσμούν την τροπαιοθήκη του και γράφουν ανεξίτηλα το όνομά του στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας, δίπλα στους κορυφαίους.
Ο ίδιος σε έντονα συναισθηματικό ύφος, δείχνει την ευαίσθητη πλευρά του, και ευχαριστεί, τόσο την ομάδα και τους φιλάθλους, όσο και την οικογένειά του, που αποτέλεσε το στήριγμά του στα δύσκολα, αφήνοντας παράλληλα μια συμβουλή για τους νεότερους, οι οποίοι, είτε είναι ήδη διεθνείς, είτε ακολουθούν...
Η ανάρτησή του:
«Σήμερα πρέπει να γράψω τις πιο δύσκολες λέξεις σε όλη μου την καριέρα. Από τότε που ήμουν παιδί, ονειρευόμουν να φορέσω τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας της Αργεντινής. Ήταν το μεγαλύτερο προνόμιο που μου έδωσε ποτέ το ποδόσφαιρο. Την υπερασπίστηκα με όλη μου την ψυχή, με περηφάνια και με την ευθύνη να γνωρίζω τι σημαίνει αυτό για εκατομμύρια Αργεντινούς.
Η μοίρα αποφάσισε ότι ο τελευταίος μου αγώνας θα ήταν ένας τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν ήταν το αποτέλεσμα που θέλαμε, αλλά φεύγω με το κεφάλι ψηλά, γνωρίζοντας ότι αυτή η ομάδα πάλεψε μέχρι την τελευταία στιγμή. Αποχαιρετώ με την ησυχία της ψυχής μου, γνωρίζοντας ότι έδωσα τα πάντα. Ποτέ δεν κράτησα τίποτα πίσω, ποτέ δεν σταμάτησα να πιστεύω και ποτέ δεν σταμάτησα να νιώθω ότι το να φοράω αυτή τη φανέλα ήταν η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου.
Ευχαριστώ τους φιλάθλους της Αργεντινής. Ευχαριστώ για την άπειρη αγάπη σας, για κάθε σημαία, κάθε τραγούδι και για το ότι στεκόσασταν δίπλα μας στις καλές στιγμές και, πάνω απ’ όλα, στις πιο δύσκολες. Μας κάνατε να νιώθουμε ότι κάθε φορά που παιζόταν ο εθνικός ύμνος, δεν ήμασταν απλώς έντεκα παίκτες, ήμασταν εκατομμύρια άνθρωποι που υπερασπίζονταν το ίδιο όνειρο. Ευχαριστώ την οικογένειά μου. Ήσασταν το καταφύγιό μου μετά από κάθε ήττα και η δύναμή μου μέσα από κάθε πρόκληση. Αντέξατε την απόσταση, τον χρόνο που ήμασταν μακριά, τα δάκρυα και τις απογοητεύσεις. Ποτέ δεν διήνυσα αυτόν τον δρόμο μόνος μου, κάθε βήμα το κάναμε μαζί.»
Νικόλας Κανελλόπουλος
