Η Ιταλία κλονίζεται από τον τρίτο διαδοχικό της αποκλεισμό από την παγκόσμια γιορτή και η 20η επέτειος της κατάκτησης του τέταρτου και τελευταίου αστεριού της θα αποδειχθεί, αντί για χαρμόσυνη, ιστορικά πικρή και ιδιαίτερη, αφού η αναπόλησή της - όπως και όλης εκείνης της εκ του αποτελέσματος ένδοξης πορείας - θα χαρακτηρίζεται θέλοντας και μη από τον συμβιβασμό της απουσίας της.
Αν και ωριμότερη και ίσως συγκριτικά καλύτερη από τις άλλες δύο εκδοχές της στους προηγηθέντες αποκλεισμούς της, κατάφερε μια τρύπα στο νερό και τα πανηγύρια της κλήρωσης με τη Βοσνία αποδείχθηκαν η ειρωνία της ιστορίας. Μετά την παταγώδη αποτυχία τα στελέχη αποχωρούν αναγνωρίζοντας, τόσο αυτήν, όσο και το ότι η εθνική καλείται και πάλι να επιχειρήσει κλονισμένη το εγχείρημα της αναγέννησής της. Ο Τζίτζι Μπουφόν, μετά την αποχώρηση του προέδρου της Ομοσπονδίας Γκραβίνα, αισθάνθηκε πως η στιγμή της αποχώρησης είναι τώρα κι όχι τον Ιούνιο, όπως αρχικά είχε δηλώσει, παραμένοντας στο πλάι του Τζενάρο Γκατούζο - φυσικά επίσης υπ' ατμόν. Με μια μακροσκελή του ανάρτηση στο Χ ο Ιταλός θρύλος εξέφρασε τα συναισθήματά του, απολογούμενος προς όλους, ανοίγοντας, όπως λέει τον δρόμο για την ελεύθερη και απρόσκοπτη αντικατάστασή του από τους επόμενους αρμόδιους, δίχως η παρουσία του να θεωρηθεί περιοριστική και δεσμευτική.
Rassegnare le mie dimissioni un minuto dopo la fine della gara contro la Bosnia, era un atto impellente, che mi usciva dal profondo. Spontaneo come le lacrime e quel male al cuore che so di condividere con tutti voi.
— Gianluigi Buffon (@gianluigibuffon) April 2, 2026
Mi è stato chiesto di temporeggiare per far fare le giuste… pic.twitter.com/OWtl0znwd0
Η ανάρτηση:
«Το να υποβάλω την παραίτησή μου ένα λεπτό μετά τη λήξη του αγώνα με τη Βοσνία ήταν μια επιτακτική πράξη, που βγήκε από τα βάθη της καρδιάς μου. Αυθόρμητη όπως τα δάκρυα και εκείνος ο πόνος στην καρδιά που ξέρω ότι μοιράζομαι με όλους εσάς. Μου ζητήθηκε να περιμένω, ώστε όλοι να κάνουν τις σωστές σκέψεις και αξιολογήσεις. Τώρα που ο Πρόεδρος Γκραβίνα επέλεξε να κάνει ένα βήμα πίσω, νιώθω ελεύθερος να κάνω αυτό που αισθάνομαι ως πράξη ευθύνης, γιατί, παρόλο που έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι χτίσαμε πολλά σε επίπεδο πνεύματος και ομάδας με τον Ρίνο Γκατούζο και όλους τους συνεργάτες, στον ελάχιστο χρόνο που είχε στη διάθεσή της η Εθνική, ο βασικός στόχος ήταν να επιστρέψει η Ιταλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Και δεν τα καταφέραμε. Είναι σωστό να αφήσουμε σε αυτόν που θα έρθει μετά την ελευθερία να επιλέξει το πρόσωπο που θα θεωρήσει καταλληλότερο για να αναλάβει τον ρόλο μου. Το να εκπροσωπώ την Εθνική είναι για μένα τιμή και πάθος που με κατακλύζει από τότε που ήμουν παιδί.
Προσπάθησα να ανταποκριθώ στον ρόλο μου δίνοντας όλη μου την ενέργεια, εξετάζοντας όλους τους τομείς ώστε να αποτελώ συνδετικό κρίκο μεταξύ των διαφόρων τμημάτων υποδομής, προσπαθώντας να διαμορφώσω, μαζί με τους υπεύθυνους, ένα σχέδιο που ξεκινά από τις μικρές ηλικίες και φτάνει μέχρι την Εθνική U21. Όλα αυτά για να επαναπροσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο αναπτύσσονται τα ταλέντα της μελλοντικής ανδρικής Εθνικής. Ζήτησα και πέτυχα την ένταξη λίγων αλλά σημαντικών προσώπων με μεγάλη εμπειρία, που μαζί με τις ήδη υπάρχουσες ικανότητες, δίνουν ζωή σε αυτές τις αναγκαίες αλλαγές με μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αυτό γιατί πιστεύω στην πολιτική της αξιοκρατίας και της εξειδίκευσης των ρόλων. Θα είναι δουλειά των αρμόδιων να κρίνουν την αξία αυτών των επιλογών. Κρατώ τα πάντα στην καρδιά μου, με ευγνωμοσύνη για το προνόμιο και τα μαθήματα που, ακόμη και σε αυτό το οδυνηρό τέλος, μου αφήνει αυτή η έντονη εμπειρία.
Φόρτσα Ατζούρι πάντα».
Νικόλας Κανελλόπουλος
