Οι Γερμανοί ήρθαν ξανά και σοφότεροι κι ο Ολυμπιακός επίσης ως τέτοιος, ένα μήνα μετά το πρώτο αντάμωμα, καλείται να αντιστρέψει το κλίμα. Ο αρχικός στόχος στην Ευρώπη επετεύχθη και το διακύβευμα της νέας του υπέρβασης τον υποχρεώνει να ανεβάσει κεφάλι και μανίκια, να επιστρέψει στο DNA του, εφαρμόζωντας τη γνωστή του ταυτότητα, αλλά κάνοντας ταυτόχρονα τα πάντα διαφορετικά από τις δύο τελευταίες εβδομάδες, ώστε να πετύχει ένα ακόμη διεθνές turning point, το οποίο θα έχει την ιδανική συνέχειά του την ερχόμενη εβδομάδα στη βραδιά στο Λεβερκούζεν.
Κρίσιμη η αποψινή (18/02) αναμέτρηση. Πέραν του προφανούς λόγου, αυτόν του διακυβεύματος με ορίζοντα χρονικό την επόμενη εβδομάδα στη «Μπάι Αρένα», έχει και χαρακτήρα τεστ... χαρακτήρα για τους παίκτες του Ολυμπιακού, όχι επειδή όμως δεν τον έχουν φυσικά - αλλιώς το photo phinish και το «σήμερα» των play off δε θα υπήρχε κάλλιστα - αλλά ακριβώς διότι καλούνται να διαχειριστούν οι ίδιοι μια συνήθη περίοδο σε ομάδες πρωταθλητισμού: συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα, συνδυαστικά με την απόδοση, κι εκεί ακριβώς υπάρχουν οι ενστάσεις της συγκυρίας.
Αυτά τα συνεχόμενα είναι μόλις δύο αριθμητικά, αλλά είναι πολλά για τη νοοτροπία της ομάδας στον μόνιμο πρωταθλητισμό και πόσο μάλλον με αντίστοιχη επιθετική αφλογιστία, αφού ούτε γκολ δε σημειώθηκε, «κολλώντας» στο μηδέν - και στο Φάληρο για πρώτη φορά φέτος με την αντίστοιχη πρώτη ήττα. Δύο μεν με Παναθηναϊκό (08/02) και Λεβαδειακό (15/02) στην ουσία και στον αντίκτυπό τους όμως, όχι μόνο βαθμολογικά επομένως, «περισσότερα» καταφεύγοντας πάντα και στην κατάσταση στο επιθετικό τρίτο, όπου η φτωχή στατιστικά δημιουργία και δεισλειτουργία δημιουργούν τον (έντονο) προβληματισμό, όπως άλλωστε φάνηκε και την περασμένη Κυριακή. Τέτοια παιχνίδια αλλάζουν με τον ερχομό τους και μόνο την ψυχολογία, λόγω κινήτρου και της λαχτάρας οπαδών και παικτών για επιτυχία, κριτήριο, βέβαια, είναι η ανταπόκριση στο χορτάρι. Όλοι θυμόμαστε τις τελικές της Μπάγερ στο «Καραϊσκάκης», όπου ο καθοριστικός Τζολάκης και τα χρονικά σημεία - «κλειδιά» των δύο γκολ (Κοστίνια και Ταρέμι στο 2' και 45+1') απέδειξαν πως η μπάλα έχει δύο όψεις, δικαίωσαν την πίστη στην ταυτότητα και μετέτραψαν την όποια φθινοπωρινή αμφιβολία σε... χειμερινή άνοιξη με την πρόκριση μέσα στο Άμστερνταμ και το βίωμα επισήμως της εποχής του θερισμού - σ' αυτήν ακριβώς τη φάση βρισκόμαστε τώρα.
Θεωρούμε προσωπικά επιτυχημένη ήδη τη σεζόν στην Ευρώπη (δεδομένου και του παράγοντα της πενταετούς απουσίας), ωστόσο η όποια υπέρβαση δεν (πρέπει να) αρκείται σε, έστω και πρόσφατη αναπόληση ή επίκληση μιας πρώτης άλλης, αλλά στην εφαρμογή των στοιχείων που οδηγούν σ' αυτή. Πρόκειται, αν το σκεφτείτε, για το «πλάνο» το οποίο θα βλέπαμε σήμερα και για το οποίο θα έκανε λόγο ο Βάσκος στη χθεσινή (17/02) συνέντευξη Τύπου. Για να αποδειχθεί αυτό νέο, να συνδυαστεί δηλαδή η γνωστή ταυτότητα με τις νέες απαιτήσεις των δύο αγώνων, θα πρέπει σίγουρα η ομάδα να... ξεχάσει τα δύο προηγηθέντα ματς, κάνοντας ακριβώς τα αντίθετα: να απειλήσει και να σκοράρει - το τελευταίο απαραίτητο για τον επαναληπτικό, ειδικά αν το καταφέρει πρώτη. Στο πρώτο ματς το κυνήγησε και απέδειξε πως το άξιζε, αυτό θα πρέπει να κάνει ξανά, ώστε να στείλει μήνυμα απανταχού και πρωτίστως στους ίδιους τους Γερμανούς ενόψει επαναληπτικού, που ως επίσης σοφότεροι, όπως αναμενόμενα δήλωνε χθες ο Κάσπερ Χιούλμαντ, θα κληθούν να αποδείξουν πως έμαθαν, δημιουργώντας συνθήκες για την πρόκριση. Το ποια «σοφία» θα υπερτερήσει, επομένως, θα φανεί από την καλύτερη και πειστικότερη ετοιμότητα της ταυτότητας των δύο με γνώμονα το προηγούμενο παιχνίδι...
Νικόλας Κανελλόπουλος
Αυτά τα συνεχόμενα είναι μόλις δύο αριθμητικά, αλλά είναι πολλά για τη νοοτροπία της ομάδας στον μόνιμο πρωταθλητισμό και πόσο μάλλον με αντίστοιχη επιθετική αφλογιστία, αφού ούτε γκολ δε σημειώθηκε, «κολλώντας» στο μηδέν - και στο Φάληρο για πρώτη φορά φέτος με την αντίστοιχη πρώτη ήττα. Δύο μεν με Παναθηναϊκό (08/02) και Λεβαδειακό (15/02) στην ουσία και στον αντίκτυπό τους όμως, όχι μόνο βαθμολογικά επομένως, «περισσότερα» καταφεύγοντας πάντα και στην κατάσταση στο επιθετικό τρίτο, όπου η φτωχή στατιστικά δημιουργία και δεισλειτουργία δημιουργούν τον (έντονο) προβληματισμό, όπως άλλωστε φάνηκε και την περασμένη Κυριακή. Τέτοια παιχνίδια αλλάζουν με τον ερχομό τους και μόνο την ψυχολογία, λόγω κινήτρου και της λαχτάρας οπαδών και παικτών για επιτυχία, κριτήριο, βέβαια, είναι η ανταπόκριση στο χορτάρι. Όλοι θυμόμαστε τις τελικές της Μπάγερ στο «Καραϊσκάκης», όπου ο καθοριστικός Τζολάκης και τα χρονικά σημεία - «κλειδιά» των δύο γκολ (Κοστίνια και Ταρέμι στο 2' και 45+1') απέδειξαν πως η μπάλα έχει δύο όψεις, δικαίωσαν την πίστη στην ταυτότητα και μετέτραψαν την όποια φθινοπωρινή αμφιβολία σε... χειμερινή άνοιξη με την πρόκριση μέσα στο Άμστερνταμ και το βίωμα επισήμως της εποχής του θερισμού - σ' αυτήν ακριβώς τη φάση βρισκόμαστε τώρα.
Θεωρούμε προσωπικά επιτυχημένη ήδη τη σεζόν στην Ευρώπη (δεδομένου και του παράγοντα της πενταετούς απουσίας), ωστόσο η όποια υπέρβαση δεν (πρέπει να) αρκείται σε, έστω και πρόσφατη αναπόληση ή επίκληση μιας πρώτης άλλης, αλλά στην εφαρμογή των στοιχείων που οδηγούν σ' αυτή. Πρόκειται, αν το σκεφτείτε, για το «πλάνο» το οποίο θα βλέπαμε σήμερα και για το οποίο θα έκανε λόγο ο Βάσκος στη χθεσινή (17/02) συνέντευξη Τύπου. Για να αποδειχθεί αυτό νέο, να συνδυαστεί δηλαδή η γνωστή ταυτότητα με τις νέες απαιτήσεις των δύο αγώνων, θα πρέπει σίγουρα η ομάδα να... ξεχάσει τα δύο προηγηθέντα ματς, κάνοντας ακριβώς τα αντίθετα: να απειλήσει και να σκοράρει - το τελευταίο απαραίτητο για τον επαναληπτικό, ειδικά αν το καταφέρει πρώτη. Στο πρώτο ματς το κυνήγησε και απέδειξε πως το άξιζε, αυτό θα πρέπει να κάνει ξανά, ώστε να στείλει μήνυμα απανταχού και πρωτίστως στους ίδιους τους Γερμανούς ενόψει επαναληπτικού, που ως επίσης σοφότεροι, όπως αναμενόμενα δήλωνε χθες ο Κάσπερ Χιούλμαντ, θα κληθούν να αποδείξουν πως έμαθαν, δημιουργώντας συνθήκες για την πρόκριση. Το ποια «σοφία» θα υπερτερήσει, επομένως, θα φανεί από την καλύτερη και πειστικότερη ετοιμότητα της ταυτότητας των δύο με γνώμονα το προηγούμενο παιχνίδι...
Νικόλας Κανελλόπουλος
