Μοναδική εξαίρεση; Προ τριετίας, στη νίκη της Βίλα επί της Γιουνάιτεντ, στο ματς που σηματοδότησε το ντεμπούτο του προπονητή των γηπεδούχων στον πάγκο της ομάδας του. Αν, όμως, η δεύτερη επικράτηση δεν ερχόταν τώρα, πότε θα συνέβαινε; Διότι αυτή η Άστον Βίλα, τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν σταματά πουθενά! Επτά σερί νίκες πρωταθλήματος, 10 διαδοχικές σε όλες τις διοργανώσεις, ένας… σεληνιασμένος Μόργκαν Ρότζερς και ένα σύνολο αποφασισμένο να μην αφήσει σε «ησυχία» την Άρσεναλ και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Πώς φτάσαμε στο τελικό 2-1; Η αλήθεια είναι πως δεν επρόκειτο για το καλύτερο, φετινό ματς των «βίλανς» και ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Διότι ναι μεν προηγήθηκε στο 45’ με «γκολάρα» του Ρότζερς, αλλά μέχρι τότε χρειάστηκε ο Μαρτίνες, κόντρες και μία επιπολαιότητα της Γιουνάιτεντ, για να μην βρεθεί πίσω στο σκορ.
Είχαν σημαντικές στιγμές οι Κούνια, Φερνάντες και Σέσκο, «πλήρωσαν» την αστοχία τους, αλλά το 1-1 έγινε άμεσα. Ο Κας έκανε μεγάλο λάθος, ο Ντόργκου έκλεψε και στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους, ο Κούνια έφερε το σκορ σε ισορροπία. Με την έναρξη της «επανάληψης», το μομέντουμ «έλεγε» Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά η αναγκαστική αλλαγή του Μπρούνο Φερνάντες άλλαξε τα δεδομένα. Έπεσε η απόδοση της Γιουνάιτεντ, ο Ρότζερς σκόραρε ακριβώς… ίδιο γκολ και το 2-1 ήταν γεγονός. Έκτοτε, από το 58’ και μετά, υπήρξε καλός ρυθμός, λίγες καλές στιγμές και κορυφαία φάση αυτή του Κούνια, που πέρασε ελάχιστα έξω, μετά τη συμπλήρωση μίας ώρας παιχνιδιού.
Το 2-1 παρέμεινε μέχρι τέλους, όμως, και ο Ουνάι Έμερι έχει κάθε δικαίωμα να πανηγυρίζει και να «ξεσπά», πετώντας το παλτό του, με την επίτευξη του δεύτερου γκολ. Είναι τρίτος, στο -1 από τη Σίτι και στο -3 από την κορυφή, απέχει επτά βαθμούς από την 4η Τσέλσι και χάνει Χριστούγεννα, υποστηρίζοντας πως διεκδικεί ακόμη και το… πρωτάθλημα!
